...aze...

4/11/2008 - anılarda sen...(dedeciğim)

Erken ölüm derlerdi inamazdım
Aglayanları sitem edenleri anlayamazdım

Bıraktığın bir boşluktayım şuan ....
Her yer
Her şey
Sen kokuyor
Seni hatırlatıyor...
Anıların canlanıyor
Gözlerim doluyor
Yüzüm düşüyor
Bedenim yanıyor


....gülüyorum....

kendime insanlara,yasanmıslıklara
inanmakta güçlük cekiyorum
dönüp dolanıyorum kendi cemberimde
olan bitene anlam vermeye çalışıyorum
sandalyen çarpıyor yorgun gözlerime
evet suan BOŞ olan sandalyen
yoksun orda değilsin
belki ordasın yağan yağmuru izliyosun
belki de bana gülümsüyosun
seni görüyorum hep yanımdasın biliyorum
yada ben kendimi avutuyorum...

...............................

susmalıyım artık saçmalıyorum! 
burda değilsin artık kabul etmeliyim
cok uzaklardasın inanmalıyım

yoksun artık biliyorum
kendimi kandırıyorum
kendimi yermekten
hayata sövmekten
isyan etmekten
sitem etmekten
VAZGEÇİYORUM
gercege dönÜyorum
gercekte sende varsın mechul olsanda

unutulmadın unutulmazsın ASLA...


SEVDİĞİN KADAR SEVİLENSİN...


              

                                                                                                cemile 04.11.2008
Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

8/6/2008 - susmalısın... Sözler kilitli...

 

Susmalısın…!!

Zaten duyulmaz ki sesin.

 

     En diptesiN…

 

          ÇürüMektesin…

 

                 Yok oLmaktasın…

 

                              Kendini yitirMektesin…

 

Ruhsuzsun aslında,

Bedenin boş bir tablo

Renkleri solmuş lekeli bir çehre…

Kendini ifade edemez biçare.

                                                                   

                                 CemiLe   06.06.2008

Yorum (9) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

2/6/2008 - ölmüştüN...

Kategori: edebi

Kapattım kapılarını yüreğimin

Açamazsın, kıramazsın kilidini

Çeliktendir kırar bedenini.

 

GözümDen düştüN...!

 

İçindeki canavarı önüne kustun

Göründü tüm çıplakLığı o arsız bedeninin

YüzüNün çirkefliği üşüştüRdü üzerine akbabaları

 

Ne iğrençsiN!

YüreksizsiN!

 

Kemirmiş içinin fesatlığı yüreğini

Düştün…

En diBe vurdun

ArdınDan binlerce kez tükürDüm…

Ve sen ölmüştüN.!

 

 

-Yinede acıttın yüReğimi….

 

 

                                               CeMiLe 02.06.2008

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

12/5/2008 - izmirde gün doğuşu...

Kategori: edebi

 

Havasına kızına güven olmayan,

Simidin gevrek olduğu çekirdeğin çiğdem olduğu boyoz kokan bir şehirdeyim.

 

 

Serinliğin kanıma işlediği bir an…

Denizin önünden geçip varoş mahallelere gecen yola sapıyorum eshotta, uykulu ve yorgun bakışlı insanların nefesine karışıyor düşlerim… Her bir nefeste ayrı bir sitem ayrı bir yorgunluk seziyorum… Saatime bakıyorum paydos saati haliyle insanlar bitkin durumdadır diye söyleniyorum kendi kendime…

Dışarıdaki manzaraya bakıp dalıyorum…

Hayallerimi, sevdiklerimi bıraktığım şehri düşlerime katıp, kulaklarıma hasret ezgilerini salıyorum biliyorum ki ben buradayım  artık buralarda olmalıyım tüm benliğimle… 

Bense burada olmaktan mutlu olmamayı yaşıyorum, ruhumu salıveriyorum doğduğum yere özlemimle…

Şehirlerarası yolculuklardan İzmir içi yolculuklara vuruyorum kendimi.

İlk defa yalnız kalıyor ruhum sanki

Yollar büyüyor gözümde mesafeler açılıyor.

Senin uykulu yorgun bakan gözlerini öpüyor düşlerim

Sana hasret yanıyor yüreğim kimbilir????

 

 

Dolmuştan atıp kendimi sana koşmak isteyen ayaklarımla, otobüse tıkışma telaşı başlıyor.

Beş on dakikalık yolculugun ardından kalabalık bir yalnızlık sarıyor her yanımı, bir dost yüzü arayan bakışlarım ve bitmeyen telaşım ile…

 İzmir ayaklarımın altında…

Nerelere gideceğimi bilmeksizin

Atıyorum adımlarımı tozlu dağınık yollarına

Koşuşturma, arayış ve kalabalık derken koca bir boşluk oluyor günüm…

Ne eve varmak geliyor içimden nede oralarda kalmak.

Bir sana varmak düşüyor aklıma birden.

 

Ve Günün sonunda yastıga düşen başım gözlerini daha bir arıyor.

Keşkelerle dolu cümleler bırakıyorum yorgunluktan bir türlü yerleşemediğim yatagımın her köşesine

 

İzmir yok oluyor artık zihnimde…

 

Ellerime düşüyor birden yuvarlıyorum, parmaklarımın arasına sıkıştırıyorum gizliyorum…
Parmaklarımı yakıyor,

Buharlaşıp sızıyor , bulutlara karışıyor…

Yok, oluyor gözlerimin önünden kayboluyor…

Göremiyorum…

 

Başka bir şehirde sensiz olmak,İzmir artık.

Aynı şehirde yan yana olamamaya bile hasret kalmak.
Bir yanıma bıraktıgın hiç silinmeyen teninin kokusunda sana uyumak.

Bir yanım ise gecelerce seni düşlemek artık bu şehir.

 

 

Yarın sabah sana kavuşmanın umutsuz hüznünde yeni günlerin doguşunda üşümek bu şehir.
                                                                                               cemile

Yorum (5) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

26/4/2008 - sessizlik...

ve

sonuna kadar SESSİZLİK...!

Yorum (6) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

13/3/2008 - yabancıyım

Kategori: edebi

 

 

Her şeyine yabancı olduğum bir şehirdeyim,

Havasına, suyuna, toprağına, insanına…

Sokakları, kaldırımları, arabaları…

Bin bir yüzlü insanları,

Aratıyor bana kendi benliğimi.

Şimdi nerdesin?

Bana uzak şehirde misin?

Senin olduğun şehre gelsem

O dar sokaklı evin yanı başında dursam

Geçit verir mi bana o daracık sokaklar?

Beni sana ulaştırabilir mi bu uzun yollar?

                                                                                  cemile 12.03.2008

Yorum (2) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

5/3/2008 - aradım...

Kategori: edebi

       

Aradım

 

Yüzünü aradım gökyüzünde…

Yüzünü aradım sabah tenine birer birer dağılırken,

Üşüyordum…

Sensiz titreyip duruyordum.

Seni bulabilme ihtimalini düşünüyordum.

Yüzünü arıyordum titrek gecenin gizeminde…

Seni arıyordum yaprakların seviştiği vakitte.

Aradığımı bulamıyordum, sessiz gecenin uzunluğunda.

Yüzünü aradım ve geçtim…

Geçtim yalnızlığımdan, aradığımdan umutlarımdan

Geçtim sensizliğin tahriş olmuş sızılarından

Geçtim kendimden ve SENİ SEVDİM…                 

                                                                                                   cemile

 

Yorum (3) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

10/1/2008 - yoklugun...

 

     Bu gece yokluğunun, yalnızlığımın, sessizliğin dökümünü yapıyorum. Aylar önce sensizliğe yazdığım şiiri okudum, bir de dün gece yazdığımı... Hiç fark yok...

 

   Dün gece ilk defa yalnızlığımı fazlasıyla hissettim… Seni doyasıya öpmek, kollarının arasında olmak, yanı başında uyumak istedim…

 

    Ve seni diledim gecenin giz dolu sessizliğinde… Çılgın arzularla yanımda olmanı istedim… Gözlerimi kapadım, hayalinle seviştim senin yerine… Acı bir hüzün çöktü yüreğime çünkü sen yoktun… Oysa ben hayalinle avutuyorum yüreğimi, bedenimi…

 

   Dün gece farklı doldun içime her zamankinden daha farklı… Titrek bir heyecanla seni yaşadım seni, düşündüm, senin oldum…                                                                                  

                                                                                                    

                                                                                                                        cemile 09.01.2008

Yorum (5) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

24/11/2007 - seninle

 

                            seninle

Komik bir hayaldeyim sanki seninle,

Sensiz olmam gerekirken oysa,ağlıyorum sessiz çığlıklarla

Benden baskası duymazken hıçkırıklarımı,

Sadece ben farkındayım,sinsice gelen sensizliğin yarınlarında,

Senin kalbin eskilerde takılıp kalmışken.

Ben o eskiciye gelen yeni ama ucuz bir mal gibi kalmışım habersizce,

Bunu öğrendim yalan hayalinden uyanıp,

Kendimi bile bulamadığım,

Ama aslında içinde olduğum boşluğunda...

                                                                    bir arkadaşın şiiri paylaşmak istedim...

Yorum (5) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

1/10/2007 - bilmeyeceksin...

  

 

    Sen belki bu satırları sana yazdığımı ve yüreğimde sessizce kopan fırtınaların senin için koptuğunu bilmeyeceksin. Bense sen bu satırları okurken ellerinle saçlarına dokunduğunu gözlerini hafifçe kıstığını ve dudaklarını büzdüğümü göremeyeceğim. Senden uzakta olduğum bu vakit sana kelimelerle yakın olmaya çalıştığımı, kırılgan, hüzün dolu, umutsuz harflerden oluşmuş yoldan geçerken korktuğumu ve seni delice yanımda isterken olmayışının acısının beni ne derece yaraladığını bilemeyeceksin.

     İlerde belki bir gün yaşanmışlıklar bana çok karışık ve tuhaf gelecek olsa da ben yinede yanımda olmayan seni var etmeye çalışırcasına adeta kelimelerle oyun oynuyor olmayan seni var ediyorum. Neden? Bitkin durumlarımda, umutsuzluğunda, yalnızlığımda beni sadece bana dokunarak iyileştirebileceğine inandığım tek insan olduğunu düşünüyorum.

     Sen bütün bu satırları sana yazdığımı bilmeyeceksin. Belki hiç okumayacaksın. Belki de karmakarışık olan bu satırlara bakıp, gülüp geçeceksin. Ya da tekrar tekrar okuyarak anlam vermeye çalışacaksın. Aramızdaki mesafeye rağmen kırgın, küskün ve umutsuz harflerle oluşturmaya çalıştığım bu yoldan sana ulaşmaya çalışacağım. Ve sen bütün bunları okurken ben yazdıklarımı sahte gülüşlerimle reddedeceğim.

      Şayet bir gün beni görürsen bu satırları yazanın ben olduğuna inanmayacaksın. Duyduğum aşkı, özlemi ve bunlarla duymakla duyduğum korkuyu güvenli bir duruşla ardıma saklayacağım. Yüzümde ise satırlarımdan bir iz aradığında onlar orada olmayacak, demir par

maklıkların arasında mahkûm kalacak…

    

     Yine de bütün bunlara aldırmadan bana sarılmanı bekleyeceğim…

     Oysa sen bunları bilmeyeceksin…

     Kim bilir belki bileceksin…

                                               

                                                                                                                CeMiLe 30.09.2007

Yorum (15) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

en güzel söz henüz söylememiş olduğum sözdür...

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv

Kategoriler


Get Your Own Player!


Arkadaşlarım

fatihbayrakli
selimdogan
rahlle
alperolgay
sseydunaa
ition
azmavi
ankebutulu13
mahkumsercem
mehmet orhan durdu
ixirr
masumguzel86